داغ بی پنگی

اَزدَس مَبَی زاغو خودِ کایَی بِچِ کَنگی

حَیفِ نِفَهمَم چَی تُوَو خو جاغَنِ سَنگی

بُرجِ نَنَی نادِرچِدِم اُمدی که  میراثُم

بُسُّن مُسافرخونَیِ  تَزریقی و بَنگی

باغِ نَشاطُم بیدرخت وبی دَرو پَیکر

اُمدی اَتِ چِهرَی مُخینَش داغِ بی پَنگی

دُنیا اَگو لارُم خُروسُش خَیلی مَعروفه

اصلا خُروسی نی که بوآروم یاجَنگی

یَکرُز چِدِم دَورِ بَزالِ قَیصَری گیشتِم

فُحش وبَدوبیرا اَمان اَز دَسِّ‌دِلتَنگی

اُندِن وَشَو ومیلَکِ‌ بِرکَیا شُزبُردَم

اَزهَرطَرَف سَنگی نَصیبِ یَک پَیِ لَنگی

یَکرُز اَلودیوار بُرج اُمدی نَوِشتِسُّن

گُشکَه سیابُسُّن نَپَ  میراث فَرهَنگی

کارمسرابی رونَق وسابات بی سایَه

هَم آووهَم لولَه و دَرِ دَنشیرُمو مَنگی

میراثُموبَربادچو خاکُم شُلادا چو

هَرکی که اَزهَرجارَسی اُشوانَده دَنگی

مِثلِ شُتُرمُرغَم که نیسی وَضعُمو روشَن

یارومی رومی بِبَم یازَنگیِ  زَنگی

درودبرلارستان بزرگ

 

بوسه خواهم زد به خاک زادگاهم بارها

عشق دارد زندگی درشهر آب انبارها

 

خاکِ خَیِر خیز دارد خطّه ی پهناورش

مانده بر جا از وجود خَیِرین  آثار ها

 

قیصریه قدمتی دارد میان شهر لار

این بنا تاجیست زیبابرسر بازارها

 

برفراز قلعه برجی پیر اما استوار

یادگارِ  روزگارِ   نادرِ    افشارها

 

بارهالرزیده ازخشم طبیعت شهرمن

نیست ترسی دردلش ازریزش آوارها

 

زیرباران بهاری کوچه های ساده را

کاهگل بویی است تازه درتن دیوارها

 

عشق دارد زندگی درشهر آب انبارها

بوسه خواهم زد به خاک زادگاهم بارها

 

 

چیرشت

عَطرِ بَرواَسینَی خِشتِ دُوار نی

کوگ ودمیل و قمری اَچِنگِ کُنارنی

پَنگ وپَش وپِری وفَسیل وکُفارنی

جَی که خَنَ اَلو لَبیا نی بَهار نی

چیرِشت مَزدِل اُند اَبَرا اِنکه لار نی

واروبدا که شَهرشَ خَوِ‌ کَری بُکُن

بَختِ مَکِس سیا چُن شَوِ کَری بُکُن

خوشَی گَنُم تِکُش پُرِجَوِ کَری بُکُن

بَروَندِ خَرسِ مَردُم اَرو کَری بُکن

جَی دُمپَز اِسّی رُمزَوجایِ خشارنی

چیرشت مَزدِل اُنداَبَرا اِنکه لار نی

اُشک اِسّی آوبَریکووپُروابده قَنات

دِل وَخته خَش نِبو اَبووااِنگِزَه نبات

اِنگا فَل اُشکه اَز تِکِ باغِ اَما نَشاط

دلخون تر از م دونَیِ  سُرخِ اَنارنی

چیرشت مز دل اُنداَبَرا اِنکه لارنی

اُرما اَکَنگ ِ پَنگ مُدی وا خَمَل  بُده

بادِ بَهار جَعلیه وا باد و  خَل  بُده

اِنگا که شیشَی دِلِ  مَردُم وَ بَل بُده

شیوَن شَکه فّسیل که پِش وامَ یار نی

چیرِشت مَز دِل اُند اَبَرا اِنکه لارنی

اَزمَدبَخُش که جاغَن وآسُش فَل اُژزَته

صَحرَوکه بیروآوسووداسُش فَل اُژزَته

سُفرَ تِلیتِ کاسَیِ ماسُش  فَل اُژزَته

خَو اُمدی  مَش بِلال اَفِکرِ تَغار نی

چیرِشت مَزدِل اُند اَبَرا اِنکه لارنی

نَم نَم بِزَن که اُشکِ زِمیموتَرَک تَرَک

آده اَکَنگِ پَنگِ فَسیلُم خَرَک خَرَک

چو مَحرِضا و اُژزَت اَزَخمِ دِلُم نَمَک

جَنکوک روشنای دِلِ شَوِ تار نی

چیرشت مَزدِل اُنداَبَرااِنکه لارنی

نم نم اَلوکَفَ تو بریزِش بَهاراَبو

اُرما دووارَه تاجِ سِرَش واکُفاراَبو

کوگ ودمیل مَحرَمِ چِنگِ کُناراَبو

بوی ِ خَشِ نَم ِ تو وَ عَطرِ دُوار اَبو

وارو بِدا که واقَدَمُت  لا  رلاراَبو

گِزِ لِزگ

دُرُسّه که دِلُم صافه زُلالِم

بُدِم واتیسُتَی غُصَّه زُغالِم

بِلُم چُو و بِلُم چُو وبِلُم چُو

گِزِ لِزگِ کَفَی اُشکِ بُگالِم

شعرطنز

اَر کِسی که عُضوِ شورا شَهر اَبو

وا دَرو دیوار و   مَردُم     قَهر  اَبو

 

پوُلِ نَوسازی..عَوارِض وَختِ نی

جایِ آهَن سَقف تیر و  مَهر  اَبو

 

یَک زَمانی خَرسِ مَردُم چَکَّه ای

اَر چی اُندِن  چَکَّیا  وا    نَهر  اَبو

 

قَند   و حَلوایِ  گِشاط  اَز  دَسُشو

اَرکی واسی وا زِنوم و    زَهر  اَبو

 

گَرکه شَورا تادِه یَک تِکَّی مُشاط

جونِ خُت  اِنگار    مَروِ    تَهر  اَبو

 

گَووِ  خَیرُاله  عَلَف  اُشنی   بُخُی

اُشگُتِم  اَز  گُشنِگی   وا  کَهر اَبو

 

اَر کِسی حَرفُم  قَبوُل اُشبوچه جُئو

مِثلِ  بُلبُل    شِعریا   شَز بَهر  اَبو

....دشمن

اِسال کِل بِکَشی تاکه کَل بِبو دُشمَن

دعام کِرده دِگَه شیت وشَل بِبودُشمَن

 

دِگَ خو کَیدو نِبینَم که گَپ بِبواَلَکی

بِداکه پِسَّه بِبَم   تا     کَکَل بِبودُشمَن

 

نُنِ حَلال   مُخَرده   اَگَ   چُنِ نَیگَم

بِگو حَروم بُخوی  واچَکَل بِبودُشمَن

 

کِسی که دَرغَم وشادیموبورَفیق اِسّی

رَفیق اِنده  نِبو یَک  تَکَل  بِبو  دُشمَن

 

دِلُم شَوی که بِبَم آو و نو وَسُی گُشنَه

مَوی که کوزَه بِبَم  تا  بُکَل بِبودُشمَن

 

شما که کَلَّتو باد اُشبا تَختَه گازمَچی

مواظِبُش بی که شایَد  تَغَل بِبودُشمَن

 

اَگَ وَ بادِ  غُرورُش  چِده   اَبَرا شِسّه

مَوی که اَز بُنِ فیسُش چَغَل بِبودُشمَن

دِل پَتَک اُشنی

کِش گُت   قَد ِنازِ  تو مُشالا    نَمَک   اُشنی

خَووُم وَ تو آرومه چَشُم    خَورَمَک   اُشنی

 

شَووُم چُنِ روز اُتکه تو اَز وَخته   که اُندِش

کوچیمو اِقَد رَوشَنِ  که    شَوپَرَک   اُشنی

 

سُفرَی که   تو مِهموش  بِبِش   سیرمَواکُن

عَطرِ تو اَلو    سُفرَ بیا    نو    کَپَک    اُشنی

 

اُرمایِ لَبُت    اَرکی   که مَزَّش که  اَفَهمه

دوشابیِ    دِبشیِ خَلالو  و   خَرَک  اُشنی

 

شَووِ مَ قَشَنگ اِسّی   فَقَد   وا   دو سِتارَه

شادِم که  سِتارَی   تو  اُتِسّی  فَلَک اُشنی

 

یَکچی  مَگُمِ  وَخته   که    نیسِش تَپَتورِم

اِنگا رَمَضو  اُنده  و   سُفرَم     تَرَک اُشنی

 

آروم و  زُلال  اِسّی  چُنِ  بِرکَه    چَشِ    تو

اَز جِنسِ چَشی اِسّی که قَصِ  کَلَک اُشنی

 

اَز وَختِ که اُندِش دِل اَت ِ سینَم اَرَو کَت

یَکوَخت مَزَن حَرف ِ چِدَه  دِل پَتَک اُشنی

 

اَرچی  که مَوی   اَزتو   بُگُیم و   بِنَویسِم

بِشکَی دوتا دَسِّ مَ  که اَصلا  نَمَک اُشنی

از تبار بیغ

کَندَر   شَدوش   پیپِ پُرِ  آو که زنده بو

وابیر  واز اَکُن   رَهِ   پاراوکه زنده بو

 

هفتاد   ساله   سایَیِ    تَیتَخ    شَلو  سِرَ

باید  بغَل  بِزِن  اَکَپَی  لَو    که زنده بو

 

باید  که  آو بُبُی  وس   بی نو   نِوامَنه

باید که از چَشُش بِگِرِ  خَو   که زنده بو

 

اَز دَسِ   کَندَرُش  چه  کَمون  وابُده تَنَش

دوشُش بِنوش ِ اِنگا جَمَی شَو که زنده بو

 

بِرکه  چُنِ  بِچُش  که  شَکولَی شَگَردَنه

اِم  اَز  تبار  بیغِ  اَکُن  رَو  که  زنده بو

 

وازَحمَتِ تو چِخرِک اَچَرخی اَدَورِ خُش

وا بَندِ بِرکَه پیپ   شَخَ   کَو  که زِندَه بو

 

دینام اُند و چِخرِک و بَندُت   اَموزَه   چو

بعد از تو پیپ وکندرو سَکرَوکه زنده نی

گُشِ کَل وامُنده

کوزَه اِشکَسِّه واَز کوزَیا کَل وامُنده

زِلزِلَی اُنده که اَز خِشتیا بَل وامُنده

 

بادِگیری دِگَه نیسی کِ شَلوکَفتَراُنی

سوزَنی اُنده وکَفتَر چِده فَل وامُنده

 

خَنَه اَزلو لَبیامو چِده خَیلی وَختِه

که وَجَی شادِنِ مَردُم چَشِ تَل وامُنده

 

دادبی فایدَه وَختِ که اَت ِلویِ مَکِس

نِ چَش اِسّی ن ِکَپ اِسّی گُشِ کَل وامُنده

 

اِرَّه وبی بَرُنی ریشَیِ گِزشَزجا کَند

اَکَفَی نیمَه مَگَ قُمری و دَل وامُنده؟

 

رَچِنَ اُشک وزِمی اُشکه وسَکرواِشکَ

اَتِکِ بِرکَه وَجَی آودِگَ شَل وامُنده

 

اَژدَها پَیکَرُموبُرج شَلو دَس اِنگا

نَنَئی که بِچِ مُردَه شَبَغَل وامُنده

 

نِ دِگَه باغ وبَهارونِ دِگَه بادوبَرو

حالا جَی بادِ بَهاریمو اَخَل وامُنده

 

اَسپَکو اُشکه وپَنگ اِشکَه وپِش زَرداِسّی

اَتِکِ  پَنگ وَجَی اُرما خَمَل وامُنده

 

گُلی نیسی که پَشَه شیرّیِ جونُش بِکَشه

نونَکُش اُشکه و وایاد ِ عَسَل وامُنده

 

!!!!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟!!!!؟

!!!!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟!!!!؟

 

اَتِکِ باغ نشاطی که درَختُش مُرده

یَک نَفَرمُنتَظِرِ  ناز ِ اَجَل   وامُنده

 

تو خورشیدش م تی تووم

نِبِش روزُم چُنِ شَووُم

بُده وا خَورَمَک خَووُم

توهَم نوم اِسِش هَم آووُم

بِدا که اِشکَه سَکرَووُم

....................................

چَشُت اُفتاب و مَهتابه

چُنِ دَریا اَتِ قاب ِ

لَب اِسّی یاکه دوشابه

جّمّی سَوزِ تو صَحرَووُم

....................................

ستارَی آسَمونُم  تو

چُنِ رودِ رَوونُم تو

قَشَنگِ مِهرَبونُم تو

توخورشیدِش مَ تَی تَووِم

...................................

گِرِفتارِ نِگَی مَسُّت

مَ یَک عُمره که پابَسُّت

مَوی تِکَّی نُنِ دَسُّت

مَ راضی وا نُنِ جَووِم

................................

بَهارُم رَنگ ورو زَرده

وَجُز کَنگُت مَجا سَرده

نِبِش جونُم  پُر دَرده

کُجا بایَد که واکاووِم

............................

چَشُم اَز خَرس ریخونَی

دِلُم اَز دَرد ویرونَی

پَریشون اِسّی دیوونَی

اَتَختِ تُمب وپارووِم

.............................

لَبِ تو پِسَّی ِ وازه

چَشُت ریخونَیِ رازه

کِلِنجُت بِهتَر از نازه

نِبِش گیچِم اَتِرتووِم

............................

 

فَدَی لوُی ِ چُنِ ماهُت

مَچَش خاکِ سِرِ راهُت

اَسینَی اَرکی بَدخواهُت

مَ اِنگا  تیر ِ بِرنَووِم